Architectuur Architectuur Architectuur Architectuur Architectuur Architectuur Architectuur

Architectuur

ARTIKELEN OVER ARCHITECTUUR
- Artikel over de brug
"REGENBOOG" »

- Artikel over de brug
"CONNECTION" »

- Artikel over de brug
"CONNECTION" & "REGENBOOG" »


Bekijk hier alle bruggen: ranzijnbridges.com



REGENBOOG:
Brug naar een kleurrijke toekomst

Van crisis naar kans
Tijden van crisis vragen om creatieve oplossingen en duurzame investeringen. Vanuit die optiek wordt de creatieve expertise van kunstenaars steeds vaker ingeschakeld bij de aanleg van noodzakelijke functionele bouwwerken. Een investering die loont, zowel als impuls voor de lokale economie als ter verbetering van de kwaliteit van onze leefomgeving.

De Nederlandse hoofdstad is daarvan een schoolvoorbeeld. Jaarlijks komen duizenden toeristen uit de hele wereld speciaal naar Amsterdam afgezakt om er via de prachtige bruggenroutes de stad te verkennen. Door in het verleden in deze kunstige bouwwerken te investeren, wordt de publieke ruimte ook vandaag en morgen op grootse wijze naar nieuwe hoogten getild.

Brug naar morgen
Ook designer Rop Ranzijn beweegt mee op deze uitdagende golf.

In 2011 stuurde de hedendaagse ontwerper een verbluffend design de wereld in. Geïnspireerd door ‘De Schepping’, de wereldberoemde muurschildering van Michelangelo in de Sixtijnse Kapel, ontwierp hij een gigantisch bewegende verkeersbrug. Een groots bouwwerk dat uitblinkt in eenvoud: twee grote, witte handen die contact met elkaar zoeken, over de natuurlijke watergrens heen. Goed voor een oogstrelend en indrukwekkend spektakel.

Ook anno 2013 slaat Rop Ranzijn letterlijk en figuurlijk een brug naar morgen. Met zijn nieuwste creatie – de Regenboogbrug – illustreert de ontwerper wederom de meerwaarde die ontstaat wanneer esthetiek en functionaliteit elkaar ontmoeten.

De designer creëerde een unieke bewegende verkeersbrug die hoop, kracht en een haast kinderlijke puurheid uitstraalt. Met een ultieme mix van eenvoud en finesse bewijst Ranzijn opnieuw zijn meesterschap.

Ergens over de regenboog…
Voor het ontwerp van zijn Regenboogbrug liet Rop Ranzijn zich inspireren door de haast magische aantrekkingskracht van regenbogen.

Want het is geen geheim: regenbogen spreken tot de verbeelding.  Wanneer zonlicht vanuit een bepaalde hoek door waterdruppels wordt gebroken, ontstaat een krachtig kleurenspectrum dat jong en oud betovert. Door de eeuwen heen is er dan ook heel wat symboliek ontstaan rond dit natuurfenomeen en maakte de regenboog zijn opwachting in zowel de beeldende kunst en de muziek als in de literatuur en de poëzie.

De regenboog symboliseert hoop, troost en uitzicht. In de Bijbel staat hij symbool voor de belofte die God ooit zou hebben gemaakt aan de mens, om na de zondvloed nooit meer zo’n verwoestende vloed op de aarde los te laten.  Volgens de folklore vinden we aan het einde van de regenboog een pot met goud, en is de kleurrijke hemelboog als het ware een brug naar nieuwe plaatsen en ontmoetingen.

Harmonie in eenvoud
Een tweede inspiratiebron voor zijn ontwerp vond Rop Ranzijn in de Nederlandse kunstbeweging ‘de Stijl’, die in 1917 in Leiden werd opgericht. De leden van deze beweging probeerden vorm te geven aan de modernisering door een zo groot mogelijke eenvoud en abstractie na te streven. Kunstwerken en ontwerpen die aansluiten bij deze ‘Nieuwe Beelding’ worden teruggebracht tot meest elementaire vormen en kleuren. 

‘De Stijl’ verenigt de haast mystieke tegenstellingen tussen het horizontale en het verticale, het uitwendige en het inwendige, natuur en cultuur.

Begeesterd door de zoektocht naar het harmonieus verenigen van deze schijnbare contrasten, stelde Rop Ranzijn zich tot doel om dit boeiende spanningsveld te materialiseren in een bewegende verkeersbrug.

Het ontwerp
De Regenboogbrug is aan weerszijden opgebouwd uit een veelvoud van gekleurde, vierkante panelen die stevig in de bodem verankerd zijn en die harmonieus opgaan in de omringende grassen en struiken.  Ook het wegdek bestaat uit gekleurde vlakken: een gele oprit, een blauwe afrit.

Gaat de verkeersbrug open, dan symboliseren de twee gekleurde driehoeken de zeilen van boten. In gesloten toestand vormen ze een tweekleurig vierkant dat bestuurders veilig naar de overkant brengt.

Ook de brugleuning wordt in verschillende kleuren uitgevoerd en krijgt een transparant karakter, wat het regenboogeffect nog versterkt. Dankzij dit geraffineerde spel met primaire vormen en kleuren straalt het ontwerp grandeur, charme, vitaliteit en menselijkheid uit.

Een vleugje magie
Het sprankelende kleurenpalet en de doorgedreven keuze voor eenvoud in de vormgeving zorgen voor een extra vleugje magie dat niet in woorden te vatten valt. Natuur, licht en water zorgen voor verbinding, met de brug als schitterende blikvanger.

Tegelijk zorgt het ontwerp niet voor overlast in de omgeving. Net zoals regenbogen hun natuurlijke schittering prijsgeven in dauwdruppels op een spinnenweb of grasveld, en in de nevel van fonteinen en waterpartijen, zo versmelt ook de Regenboogbrug op natuurlijke wijze met de omgeving.

En net zoals een regenboog met je meereist – steeds met de zon in de rug – nemen de bestuurders bij het overgaan van de brug een vleugje magie en verwondering met zich mee.

Met zijn unieke creatie slaat de ontwerper een brug tussen architectuur en design, heden en toekomst, verwondering en herkenning, esthetiek en functionaliteit.

‘Regenboog’ is een toegangspoort tot een kleurrijke toekomst waarin dromen toegelaten is.

Anton Geesink-stadion

In 1986 ontwierp Rop Ranzijn een enorm stadion. Amsterdam was toen in de race om de Olympische Spelen naar Amsterdam te halen in 1992.

"Revolutionair ontwerp Olympisch Stadion" kopte het Haarlems Dagblad op 24 juni 1987. "Prachtig ontwerp voor een nieuw Olympisch Stadion" wist het Rotterdams Nieuwsblad op 25 juni 1987 te vertellen. En "Een mooi idee uit idealisme geboren" vatte de Helderse Courant op 25 juni 1987 samen.

Revolutionair zonder enige twijfel: het stadion dat ruim 120 meter hoog boven de grond uitsteekt, heeft de vorm van een kolossale voetbal, waarvan de bovenste kant door een enorme hand wordt opgelicht.

Het stadion heeft een diameter van 250 meter en kan zonder moeite plaats bieden aan 65.000 toeschouwers. Er is vanzelfsprekend een gescheiden entree voor spelers en publiek. Onder het stadion moet in twee parkeerlagen ruimte komen voor maar liefst vierduizend parkeerplaatsen voor auto's. Tevens is er ondergronds alle ruimte voor verschillende sportcentra, kleedkamers, winkels en congres- of bioscoopruimten. het stadion met de uitzonderlijke vormgeving moest voor Amsterdam net zo belangrijk worden als de Eiffeltoren voor Parijs en het Vrijheidsbeeld voor New York.

CONNECTION:
hand in hand,
brug naar de toekomst

Een brug van toen…
Zowat een kwarteeuw geleden werd  in Amsterdam een oproep gelanceerd voor “Groot denken”. Als kandidaat-gastlocatie voor de Olympische Spelen van 1992 had Amsterdam plannen nodig voor een nieuw Olympisch stadion. Het bouwwerk moest niet alleen een prachtige blikvanger worden, maar vooral ook gedurfd en vernieuwend zijn.
Hét symbool voor het moderne Nederland, over alle klompen en molens heen. Het stadion moest voor Amsterdam net zo belangrijk worden als de Eiffeltoren voor Parijs en het Vrijheidsbeeld voor New York.

Designers Rop Ranzijn en Han Lokhorst beantwoordden die oproep. Ze sloegen de handen in elkaar en creëerden een spectaculair ontwerp voor het Anthon Geesink Olympisch Stadion in Amsterdam Zuid-Oost. Een stadion in de vorm van een kolossale voetbal.
“Revolutionair”, kopte het Haarlems Dagblad.
“Prachtig ontwerp”, blokletterde het Rotterdams Nieuwsblad.

… naar nu
Vandaag stuurt ontwerper Rop Ranzijn een minstens even verbluffend  design de wereld in. Geïnspireerd door ‘De Schepping’, de wereldberoemde muurschildering van Michelangelo in de Sixtijnse Kapel, ontwierp hij een gigantische bewegende verkeersbrug.

Het bouwwerk is groots in zijn eenvoud: twee grote, witte handen die contact met elkaar zoeken, over de natuurlijke watergrens heen. Een oogstrelend en indrukwekkend spektakel.

Waar bruggen worden gebouwd…
Bruggen brengen samen wat tot dan toe gescheiden is.  Ze overspannen tijd en ruimte en overbruggen de kloof tussen oevers en culturen. Ze zijn het symbool bij uitstek voor eenheid en verzoening. Waar bruggen worden gebouwd, worden contacten gelegd, verbindingen gemaakt en nieuwe mogelijkheden geboren.

Bruggen zijn ook van groot strategisch en logistiek belang. Ze zorgen ervoor dat het water een bindmiddel wordt in plaats van een fysieke grens. Ze brengen oevers dichter tot elkaar.
Bruggen hebben niet alleen symbolisch en functioneel een grote waarde. Ze beïnvloeden ook in belangrijke mate het beeld en de identiteit van een landschap. Worden ze organisch opgenomen in de omgeving, dan tillen ze de publieke ruimte op grootse wijze naar een hoger niveau.

… daar ontstaat een uniek samenspel

Handen en bruggen. Twee prachtige symbolen voor verbinding. Twee schitterende instrumenten om grenzen mee te verleggen.
De ontwerper verenigde de beide in een spectaculair dynamisch bouwwerk dat kracht, eenvoud en verfijning uitstraalt: een beweegbare brug van twee grote witte handen die majestueus uit de groene omgeving opdoemen.

Sluit de brug, dan zoeken de handen contact en rijdt het verkeer naar de andere oever door de tunnel van polsen heen. Opent de brug, dan varen de schepen veilig en geborgen door de geopende handpalmen heen, op weg naar nieuwe horizonten.

PAARD VAN TROJE
De rijkunst naar een nieuw niveau getild

Esthetiek en functionaliteit
Tijden van financiële uitdaging vragen om creatieve oplossingen en duurzame investeringen. Vanuit die optiek worden kunstenaars steeds vaker ingeschakeld bij de aanleg van noodzakelijke functionele bouwwerken. Die investering loont, zowel als impuls voor de lokale economie als ter verbetering van de kwaliteit van onze leefomgeving. Door in duurzame en kunstige bouwwerken te investeren, wordt de publieke ruimte immers blijvend en op grootse wijze naar nieuwe hoogten getild.

Designer Rop Ranzijn beweegt bezield mee op deze golf. Met zijn design voor een ‘Paard van Troje’ brug bouwt hij verder op een eerder ontworpen drieluik van kunstbruggen die elk hun eigen onderscheiden karakter hebben.

Kunstig bruggen slaan
Bruggen zijn altijd een bron van inspiratie geweest voor kunstenaars. Gezien hun omvang nodigen ze vanzelf uit tot groots denken.

In 2011 ontwierp Ranzijn zijn eerste verkeersbrug ‘Connection’. Hij liet zich hiervoor inspireren door ‘De Schepping’, de wereldberoemde muurschildering van Michelangelo in de Sixtijnse Kapel. De brug bestaat uit twee grote, witte handen die – over de natuurlijke watergrens heen – contact met elkaar zoeken. Een verbluffend architecturaal schouwspel.

Vervolgens ontwierp de designer zijn ‘Regenboogbrug’: een kleurrijke en indrukwekkende bewegende verkeersbrug die hoop, kracht en een haast kinderlijke puurheid uitstraalt.

Eerder dit jaar kwam daar een spectaculaire ‘Op Art’ brug bij, die opnieuw uitblonk in krachtige vormgeving en heldere belijning. En ook hier is het vleugje magie aanwezig dat zo eigen is aan Ranzijns werk.

Vandaag slaat de ontwerper – vanuit een diep respect voor mens en omgeving – met zijn ‘Paard van Troje’-creatie voor de vierde maal op rij een brug tussen heden en toekomst, verwondering en herkenning, esthetiek en functionaliteit.

De verovering van Troje
Inspiratie voor zijn vierde brugontwerp vond Rop Ranzijn in het gekende verhaal over het Paard van Troje – een legendarische episode in het verhaal van de Trojaanse Oorlog.

Toen de Grieken er maar niet in slaagden de stad Troje in te nemen, bedacht Odysseus een list. De Grieken bouwden een reusachtig houten paard waarin soldaten zich konden verstoppen. Dat bouwwerk werd ‘s avonds voor de poort van Troje achtergelaten, in de hoop dat het 's nachts door de Trojanen binnen de stadsmuren zou worden gehaald.

Naast het paard, werd ook Sinon door de Grieken bij de poort achtergelaten. Als lokaas. De rest van het Griekse leger verborg zich ondertussen op boten achter een heuvel. Wanneer de Trojanen Sinon aantroffen, vertelde hij hen dat hij werd achtergelaten na een ruzie met Oddysseus. En dat het paard een geschenk voor Pallas Athene was. Ook speldde hij de Trojanen op de mouw dat het paard opzettelijk zo groot was gemaakt dat het niet binnen de muren kon worden gehaald. Lieten zij echter hun stadsmuur neer om het paard binnen te laten, dan zou Athena de veiligheid van de stad garanderen.

De list miste zijn doel niet. De Trojanen sloegen een bres in hun eigen stadsmuur en haalden het paard de stad in. Later die nacht kwamen de Griekse soldaten uit de buik van het paard tevoorschijn om de poort voor hun strijdmakkers te openen.

De rest is geschiedenis. De verovering van Troje was een feit.

Het ontwerp
Dit opmerkelijke historische verhaal inspireerde ontwerper Rop Ranzijn tot het maken van een gigantische beweegbare verkeersbrug. Het grootse bouwwerk bestaat uit een enorm Trojaans wit paard, dat in draf door de uiterwaarden snelt. De benen van het paard rusten op eilandjes in het water van de uiterwaarden.

Tussen de benen van het gracieuze dier bevindt zich de rijbaan. Het verkeer wordt onder de buik van het paard door over het vierbaanse wegdek geleid.  De aan- en afritten bestaan uit vierbaanswegdekken die op grote aaneengeschakelde zwarte tafels rusten.

Het bewegende deel van de brug  is verbonden met de mond van het paard via een leidsel. Zo wordt de brug opgehaald voor voorbijvarende schepen wanneer het paard trots zijn blik opricht. Telkens de brug zich opent, siert het edele dier met waardig opgeheven hoofd het landschap. Een waar spektakel voor de wachtende bestuurders.

Wanneer het paard zich vervolgens overgeeft en sierlijk het hoofd buigt, komt ook het brugdek weer naar beneden en kunnen de bestuurders hun reis verderzetten. Een vleugje magie reist met hen mee.

In het elegante achterbeen van het paard zijn liften voorzien die de bezoekers naar de buik van het dier brengen. Daar zijn op verschillende  etages restaurants gevestigd. Het is er heerlijk eten met een verbluffend uitzicht op de steeds weer fascinerende rivierbedding. Een onvergetelijke ervaring.

Couture in bruggen
Het ontwerp straalt vitaliteit, gratie en kracht uit. Het edele dier zorgt dankzij zijn indrukwekkende omvang,  natuurlijke elegantie en pure belijning voor een gevoel van grootsheid en verwondering.

Met zijn nieuwe creatie levert de ontwerper opnieuw een knap staaltje van artistieke durf en vakmanschap.

En net zoals het paard dat ooit Troje binnendring, dringt ook deze gracieuze blikvanger met internationale allure de leefwereld van haar passanten binnen. En blijft het ontwerp nog een heel eind met zijn toeschouwers mee draven door het landschap. Als een herinnering. Aan een prachtig wit toonbeeld van kracht. 

Een bouwwerk met internationale allure
Een toonbeeld van gratie
Een schitterend spektakel dat je bijblijft


Technische gegevens
Opbouw en gebruikte materialen

- De op- en afritten worden uitgevoerd in staal en beton
- Het paard is een constructie in staal, afgewerkt met een mantel van composiet

Maatvoering
- Totale lengte van de brug 500 meter
- Breedte van het vierbaanse wegdek 15 meter
- Hoogte van de brug in geopende toestand 82 meter
- Hoogte van de brug in gesloten toestand 69 meter
- Gemiddelde dikte van het paard 20 meter

Noot van de ontwerper: Bovenstaande afmetingen zijn louter indicatief. Het ontwerp kan aangepast worden aan de noden van de omgeving.

Rop Ranzijn op Instagram

projecten